3.4 Cele Uczenia się DUAL.AI.TEACHer

Nauczyciele potrafią rozpoznawać typowe przypadki użycia SI w komunikacji zawodowej i budowaniu sieci kontaktów oraz sytuacje, w których pierwszeństwo musi mieć ludzki osąd, obecność lub budowanie relacji.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać własne potrzeby edukacyjne związane z SI oraz narzędzia wspierające ich ustawiczny rozwój zawodowy.

Nauczyciele potrafią podsumować, w jaki sposób SI jest wykorzystywana w ich instytucji do angażowania interesariuszy i rozwoju organizacyjnego, w tym szanse i ryzyka, jakie stwarza dla sprawczości człowieka, inkluzywności i wartości edukacyjnych.

Nauczyciele potrafią podsumować, w jaki sposób narzędzia SI mogą wspierać wybór, tworzenie, dostosowywanie i zarządzanie zasobami cyfrowymi, w tym które etapy wymagają nadzoru człowieka i osądu pedagogicznego.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać typowe kryteria jakości materiałów edukacyjnych generowanych lub wzbogaconych przez SI, w tym wskaźniki sygnalizujące, kiedy zasób wymaga weryfikacji przez człowieka.

Nauczyciele potrafią interpretować, w jaki sposób sprawczość i autonomia uczniów mogą zostać zachowane lub osłabione przez zasoby generowane lub personalizowane przez SI, w tym kiedy uczniowie powinni być angażowani w decyzje dotyczące korzystania z zasobów.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać, spośród różnych sposobów wykorzystania SI w nauczaniu, które decyzje pedagogiczne muszą pozostać w rękach człowieka.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać sytuacje na lekcjach wspieranych przez SI, w których sprawczość uczniów, interakcja międzyludzka lub relacje nauczyciel–uczeń mogą zostać wzmocnione lub osłabione, wraz ze wskaźnikami sensownego pedagogicznie wykorzystania SI.

Nauczyciele potrafią klasyfikować wykorzystanie SI w nauczaniu jako wspierające podejmowanie decyzji pedagogicznych albo je zastępujące, oraz określać konsekwencje tego dla odpowiedzialności i jakości uczenia się.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać, spośród zastosowań SI w ocenianiu, które decyzje ewaluacyjne muszą pozostać odpowiedzialnością człowieka.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać typowe ryzyka związane z ocenianiem wspomaganym przez SI dla sprawiedliwości, przejrzystości i dobrostanu uczniów, w tym sygnały wskazujące na konieczność weryfikacji wyników generowanych przez SI przez człowieka.

Nauczyciele potrafią klasyfikować SI w ocenianiu jako wsparcie dla osądu nauczyciela albo jego zastępstwo, oraz określać konsekwencje tego dla odpowiedzialności i zaufania uczniów.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać, w jaki sposób narzędzia SI mogą wspierać zróżnicowanych uczniów oraz które potrzeby uczniów mogą, a których nie mogą zaspokoić.

Nauczyciele potrafią przywołać typowe ryzyka różnicowania wspieranego przez SI dla inkluzji i równości, w tym sygnały wskazujące, że narzędzie SI ogranicza, a nie poszerza możliwości ucznia.

Nauczyciele potrafią interpretować, jak godność ludzka, równość i prawo do edukacji odnoszą się do wykorzystania SI w klasach inkluzywnych, w tym kiedy sprawczość i poczucie przynależności ucznia muszą mieć pierwszeństwo przed efektywnością lub standaryzacją.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać, co oznacza modelowanie skoncentrowanej na człowieku, krytycznie świadomej relacji z SI wobec uczniów, w tym w jaki sposób ich własne praktyki i wypowiedzi komunikują postawy wobec SI.

Nauczyciele potrafią klasyfikować postawy wspierające refleksyjną kompetencję uczniów w zakresie SI oraz sytuacje w klasie, w których postawy te można kształtować.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać różnicę we własnym nauczaniu o SI między przekazywaniem wiedzy a kształtowaniem postaw skoncentrowanych na człowieku oraz konsekwencje tego dla ich roli jako nauczyciela.

Nauczyciele potrafią przywołać kluczowe zasady etyczne mające zastosowanie do ich własnego zawodowego wykorzystania SI oraz znaczenie każdej z tych zasad w kontekście zawodowym.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać ramy prawne i regulacyjne rządzące wykorzystaniem SI w komunikacji zawodowej, współpracy i rozwoju.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać sytuacje w swojej praktyce zawodowej, w których w grę wchodzi zasada etyczna lub wymóg regulacyjny.

Nauczyciele potrafią przywołać typowe ryzyka etyczne w zasobach edukacyjnych generowanych lub wzbogaconych przez SI wraz z ich skutkami dla uczniów.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać ramy prawne i regulacyjne istotne dla zasobów generowanych przez SI oraz kiedy mają one zastosowanie.

Nauczyciele potrafią klasyfikować źródła ryzyk etycznych wynikających ze stronniczości, nieścisłości lub niewłaściwego autorstwa SI w danym zasobie edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią przywołać zasady etyczne istotne dla wykorzystania SI w nauczaniu i uczeniu się, w tym ich konsekwencje dla wyborów dydaktycznych.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać kwestie etyczne specyficzne dla SI w klasie oraz sytuacje, w których pojawiają się one w scenariuszu lekcji.

Nauczyciele potrafią podsumować etapy procesu rozumowania etycznego przy podejmowaniu decyzji, czy i jak wykorzystać SI na lekcji (decyzje oparte na zasadach w porównaniu z bezkrytycznym przyjęciem lub domyślnym odrzuceniem).

Nauczyciele potrafią przywołać główne ryzyka dotyczące sprawiedliwości w ocenianiu wspomaganym przez SI oraz sposób, w jaki każde z nich może wpływać na uczniów.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać obowiązki w zakresie przejrzystości w ocenianiu wspomaganym przez SI, takie jak ujawnienie udziału SI, wyjaśnienie wyników oraz możliwość zakwestionowania przez uczniów decyzji lub zażądania ich weryfikacji przez człowieka.

Nauczyciele potrafią interpretować, dlaczego ocenianie edukacyjne jest traktowane jako obszar wysokiego ryzyka w ramach prawnych i regulacyjnych dotyczących SI w ocenianiu.

Nauczyciele potrafią przywołać główne ryzyka etyczne personalizacji opartej na SI oraz sposób, w jaki każde z nich może wpływać na uczniów.

Nauczyciele potrafią klasyfikować rodzaje danych uczniów wykorzystywanych przez personalizację opartą na SI oraz stopień ich wrażliwości.

Nauczyciele potrafią interpretować, dlaczego spersonalizowana edukacyjna SI jest traktowana jako obszar wysokiego ryzyka w ramach prawnych i opartych na prawach człowieka.

Nauczyciele potrafią przywołać kluczowe kwestie etyczne związane z SI istotne dla uczniów, w tym konsekwencje środowiskowe i dotyczące prywatności.

Nauczyciele potrafią klasyfikować, które kwestie etyczne odpowiadają danemu etapowi edukacyjnemu, w sposób odpowiedni do wieku i kontekstu.

Nauczyciele potrafią interpretować etycznie problematyczne wykorzystanie SI przez uczniów oraz wyjaśnić, dlaczego stanowi to kwestię etyczną, a nie jedynie naruszenie zasad.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje działania współczesnych systemów SI oraz wskazać powszechnie stosowane narzędzia SI w zawodowej praktyce edukacyjnej.

Nauczyciele potrafią podać przykłady istotnych kryteriów oceny narzędzia SI pod kątem zadania zawodowego.

Nauczyciele potrafią interpretować, dlaczego ograniczenia danego narzędzia SI sprawiają, że jest ono niewłaściwym wyborem w typowych sytuacjach w ich pracy zawodowej.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje działania głównych typów narzędzi SI wykorzystywanych do tworzenia zasobów, podając odpowiednie przykłady.

Nauczyciele potrafią klasyfikować wiarygodność wyników dla wybranego typu narzędzia w odniesieniu do odpowiednich zadań, w tym błędy, których można uniknąć.

Nauczyciele potrafią przywołać techniczne kryteria wyboru narzędzia SI do tworzenia zasobów oraz co każde z nich oznacza.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje działania głównych typów systemów SI wykorzystywanych w nauczaniu, podając odpowiednie przykłady.

Nauczyciele potrafią klasyfikować wiarygodność wyników dla wybranego typu narzędzia w kontekście swojej klasy, w tym błędy, których można uniknąć.

Nauczyciele potrafią interpretować, jak techniczne zrozumienie SI wpływa na realistyczne decyzje dotyczące tego, czy, kiedy i jak włączyć SI do lekcji.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje działania głównych typów systemów SI wykorzystywanych w ocenianiu, podając typowe przykłady każdego z nich.

Nauczyciele potrafią klasyfikować, co dany typ narzędzia oceniającego faktycznie mierzy, czego nie jest w stanie zmierzyć oraz w jakich sytuacjach zwykle zawodzi.

Nauczyciele potrafią podać przykłady, dlaczego warto zadać określone pytania techniczne dotyczące narzędzia SI do oceniania.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje działania głównych typów SI wykorzystywanych do personalizacji i inkluzji, wraz z typowymi przykładami.

Nauczyciele potrafią klasyfikować, co dany typ narzędzia potrafi, a czego nie potrafi wiarygodnie wykonać, a także obszary, w których jego skuteczność może zawodzić w przypadku konkretnych grup uczniów.

Nauczyciele potrafią klasyfikować, co narzędzie SI deklaruje, że mierzy lub robi, w porównaniu z tym, co faktycznie mierzy lub robi, w tym dlaczego to rozróżnienie ma znaczenie dla inkluzji.

Nauczyciele potrafią podsumować podstawowe koncepcje SI, które uczniowie powinni rozumieć, wraz z przykładami odpowiednimi do wieku.

Nauczyciele potrafią rozpoznawać techniczne ograniczenia obecnych systemów SI, które uczniowie powinni zrozumieć.

Nauczyciele potrafią interpretować praktyczne umiejętności związane z SI, które powinni rozwijać uczniowie, oraz jak wygląda opanowanie każdej z nich na danym etapie edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią różnicować, w konkretnych sytuacjach komunikacji i budowania sieci kontaktów za pośrednictwem SI we własnej praktyce, kiedy stosować, dostosowywać lub rezygnować z SI na podstawie kryteriów skoncentrowanych na człowieku.

Nauczyciele potrafią opracować osobisty plan rozwoju zawodowego wspierany przez SI, który integruje narzędzia SI z ich rutynami uczenia się, zachowując przy tym ich rozwój, autonomię i współpracę z innymi nauczycielami.

Nauczyciele potrafią wyjaśniać zasady skoncentrowane na człowieku w dyskusjach instytucjonalnych lub grupach roboczych dotyczących SI, proponując zmiany w procedurach, politykach lub praktykach komunikacyjnych związanych z SI.

Nauczyciele potrafią wdrażać zasoby generowane lub wzbogacone przez SI w swoim kontekście nauczania, zgodnie z kryteriami pedagogicznymi i skoncentrowanymi na człowieku.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia oparte na SI do tworzenia i wyboru zasobów cyfrowych, aby wybrać to najlepiej dopasowane do konkretnego celu dydaktycznego.

Nauczyciele potrafią wdrażać sposoby angażowania uczniów w ocenę i wykorzystanie zasobów wzbogaconych przez SI, które wzmacniają sprawczość uczniów i jakość pedagogiczną.

Nauczyciele potrafią prowadzić lekcje wspierane przez SI, w których to ich własny osąd pedagogiczny decyduje o tym, kiedy, jak i dlaczego wykorzystuje się SI, zachowując sprawczość uczniów i interakcję międzyludzką.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić wpływ wykorzystania SI na interakcję w klasie, uczestnictwo i procesy uczenia się, chroniąc znaczące interakcje nauczyciel–uczeń oraz relacje rówieśnicze za pomocą strategii dydaktycznych.

Nauczyciele potrafią wdrażać sposoby kształtowania tego, jak SI jest wykorzystywana na lekcjach oraz w jaki sposób wzmacnia to sprawczość uczniów i jakość pedagogiczną.

Nauczyciele potrafią wdrażać narzędzia oceniania wspomaganego przez SI we własnej praktyce, opierając ostateczną decyzję ewaluacyjną na krytycznej analizie wyników narzędzi oraz na kryteriach pedagogicznych i skoncentrowanych na człowieku.

Nauczyciele potrafią sprawdzać oceny, analizy lub informacje zwrotne generowane przez SI pod kątem sprawiedliwości, dokładności i zgodności z celami uczenia się, dostosowując praktyki oceniania w celu ochrony równości i sensownego wsparcia uczniów.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić uczniom i innym interesariuszom, w jaki sposób SI została wykorzystana w procesie oceniania oraz jaka była rola ludzkiego osądu w ostatecznym wyniku, w sposób zachowujący zaufanie i sprawczość uczniów.

Nauczyciele potrafią wdrażać narzędzia SI wspierające uczniów o różnych zdolnościach, pochodzeniu i preferencjach, opierając swoje wybory na równości, godności i pedagogice inkluzywnej.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić, jak różnicowanie wspierane przez SI wpływa na uczestnictwo, autonomię i poczucie przynależności uczniów w ich własnej praktyce, chroniąc inkluzję i sensowne uczenie się każdego ucznia.

Nauczyciele potrafią wdrażać sposoby angażowania uczniów, a w stosownych przypadkach również rodzin lub personelu wspierającego, w decyzje dotyczące personalizacji wspieranej przez SI, wzmacniając sprawczość uczniów, zaufanie i równość edukacyjną.

Nauczyciele potrafią stosować w swojej widocznej praktyce działania związane z SI skoncentrowane na człowieku, opierając wybory na celach edukacyjnych i obywatelskich.

Nauczyciele potrafią tworzyć sytuacje edukacyjne skłaniające uczniów do refleksji nad własnymi postawami, sprawczością i odpowiedzialnością wobec SI, jednocześnie wzmacniając ich krytyczne zaangażowanie.

Nauczyciele potrafią organizować dialogi z uczniami na temat roli SI w ich życiu, szkole i społeczeństwie, przyczyniające się do świadomej sprawczości i odpowiedzialnego uczestnictwa w świecie przenikniętym przez SI.

Nauczyciele potrafią stosować zasady etyczne i wymogi regulacyjne w konkretnych decyzjach dotyczących własnego zawodowego wykorzystania SI, uzasadniając je w odniesieniu do rzetelności, przejrzystości, odpowiedzialności i zrównoważoności.

Nauczyciele potrafią wnioskować oparte na zasadach odpowiedzi na dylematy etyczne pojawiające się w zaangażowaniu zawodowym za pośrednictwem SI.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić instytucjonalne normy dotyczące SI, praktyki oparte na zasadach etycznych oraz sposób, w jaki ich własne postępowanie przyczynia się do kultury zawodowej opartej na zaufaniu.

Nauczyciele potrafią różnicować, jakie ryzyka etyczne występują w zasobach generowanych lub wzbogaconych przez SI w ich własnej praktyce oraz jak poważne jest każde z nich, stosując uporządkowane kryteria.

Nauczyciele potrafią wdrażać konkretne strategie ograniczania ryzyk wynikających z zasobów generowanych przez SI.

Nauczyciele potrafią w przejrzysty sposób wyjaśniać uczniom i współpracownikom udział SI oraz pozostałe ryzyka związane z danym zasobem, w sposób wzmacniający zaufanie i wspierający uczenie się.

Nauczyciele potrafią stosować zasady etyczne w konkretnych decyzjach dotyczących wykorzystania SI we własnym nauczaniu, uzasadniając je w kategoriach korzyści pedagogicznej i ryzyka etycznego.

Nauczyciele potrafią wnioskować oparte na zasadach, uzasadnione odpowiedzi na dylematy etyczne związane z SI w nauczaniu.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić uczniom i współpracownikom rozumowanie etyczne stojące za ich związanymi z SI wyborami dydaktycznymi, w sposób kształtujący kulturę klasy i zaufanie.

Nauczyciele potrafią krytycznie oceniać narzędzia i wyniki oceniania wspomaganego przez SI we własnej praktyce pod kątem standardów sprawiedliwości, przejrzystości i zgodności z prawem, odpowiednio dostosowując swoją praktykę.

Nauczyciele potrafią wdrażać praktyki przejrzystości we własnym ocenianiu, jednocześnie wzmacniając zaufanie i zrozumienie uczniów.

Nauczyciele potrafią wnioskować, jakie zmiany są potrzebne w ich praktyce oceniania na podstawie informacji zwrotnej wspomaganej przez SI, aby zapewnić sprawiedliwość.

Nauczyciele potrafią krytycznie oceniać narzędzia i praktyki personalizacji oparte na SI w swoim kontekście pod kątem ryzyk niewłaściwego wykorzystania danych, dyskryminacji i ograniczenia programu nauczania.

Nauczyciele potrafią wdrażać konkretne zabezpieczenia we własnej praktyce personalizacji, które chronią uczniów.

Nauczyciele potrafią w przejrzysty sposób wyjaśniać uczniom i rodzinom, jak SI personalizuje uczenie się, jakie dane są wykorzystywane oraz jakie prawa mają uczniowie, wzmacniając zaufanie i równość.

Nauczyciele potrafią wdrażać działania edukacyjne rozwijające rozumowanie etyczne uczniów w zakresie SI, uzasadniając dokonane wybory metodyczne.

Nauczyciele potrafią opracowywać rozwiązania pomagające uczniom rozważać sprzeczne wartości, na podstawie założeń wynikających z rozumowania etycznego, jakie uczniowie wykazują podczas korzystania z SI.

Nauczyciele potrafią dostrzegać możliwości edukacyjne w etycznie wątpliwym wykorzystaniu SI przez uczniów.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia SI do własnych zadań zawodowych, wykorzystując podstawową wiedzę o SI do wyboru narzędzi na podstawie ich możliwości i ograniczeń technicznych.

Nauczyciele potrafią wprowadzać zmiany w sposobie korzystania z narzędzi SI, odzwierciedlające rzeczywiste działanie danego systemu i poprawiające jakość wyników.

Nauczyciele potrafią wyjaśniać współpracownikom techniczne zagadnienia dotyczące narzędzi SI w przystępnym języku, przyczyniając się do świadomego dialogu koleżeńskiego na temat SI w praktyce zawodowej.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia SI do konkretnych zadań związanych z tworzeniem zasobów we własnej praktyce, aby wybrać narzędzia na podstawie ich możliwości i ograniczeń technicznych.

Nauczyciele potrafią stosować strategie formułowania poleceń, iteracji i udoskonalania, aby uzyskać przydatne zasoby generowane przez SI.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić współpracownikom, kiedy dane narzędzie powinno zostać zastąpione innym narzędziem, podejściem lub zasobem niewykorzystującym SI.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia SI do konkretnych celów nauczania i uczenia się we własnej praktyce, aby wybrać narzędzia na podstawie ich możliwości i ograniczeń technicznych.

Nauczyciele potrafią organizować elementy lekcji włączające wykorzystanie SI z jasno określonymi rolami pedagogicznymi oraz strategiami weryfikacji uzyskanych wyników.

Nauczyciele potrafią wprowadzać zmiany w swoich podejściach do projektowania nauczania oraz wykorzystania narzędzi SI na podstawie ich technicznej skuteczności.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia SI do konkretnych zadań oceniających we własnej praktyce, na podstawie technicznych możliwości, ograniczeń i wiarygodności danego narzędzia.

Nauczyciele potrafią wdrażać procesy oceniania łączące wyniki SI ze zorganizowaną weryfikacją człowieka, rozpoznając, kiedy wynik SI jest zbyt niewiarygodny.

Nauczyciele potrafią wprowadzać udoskonalenia w sposobie korzystania z narzędzi SI do oceniania na podstawie ich technicznej skuteczności.

Nauczyciele potrafią porównywać narzędzia SI, uwzględniając ich możliwości i skuteczność techniczną w zakresie personalizacji, dostępności i inkluzji konkretnych uczniów.

Nauczyciele potrafią wdrażać dostosowane konfiguracje narzędzi SI do inkluzywnego wykorzystania, skoncentrowane na uczniach, którzy najbardziej tego potrzebują.

Nauczyciele potrafią rozróżniać, jak narzędzia SI faktycznie sprawdzają się w przypadku różnych uczniów w ich praktyce, zmieniając narzędzia lub łącząc SI z rozwiązaniami niewykorzystującymi SI.

Nauczyciele potrafią organizować działania edukacyjne budujące pojęciowe zrozumienie uczniów w zakresie działania SI.

Nauczyciele potrafią wdrażać wskazówki pomagające uczniom rozwijać praktyczne umiejętności związane z SI, dostosowując zadania do wcześniejszej wiedzy uczniów i dostępnych narzędzi SI.

Nauczyciele potrafią wyjaśnić społeczne konsekwencje SI z perspektywy technicznej oraz sposoby, w jakie uczniowie mogą się z nimi mierzyć.

Nauczyciele potrafią planować nowe, skoncentrowane na człowieku praktyki komunikacji zawodowej i budowania sieci kontaktów za pośrednictwem SI w swoim zespole lub instytucji, modelując je i wspierając współpracowników w ich stosowaniu.

Nauczyciele potrafią tworzyć innowacyjne formy uczenia się zawodowego wspieranego przez SI, które wzmacniają samodzielność i wspólny rozwój zawodowy w szerszej społeczności edukacyjnej.

Nauczyciele potrafią planować procesy zmian instytucjonalnych, które osadzają skoncentrowane na człowieku wykorzystanie SI w zaangażowaniu zawodowym i wpływają na kulturę ich organizacji.

Nauczyciele potrafią planować procesy tworzenia i selekcji zasobów cyfrowych wspieranych przez SI, które jako standardową praktykę uwzględniają nadzór człowieka, głos uczniów i odpowiedzialność pedagogiczną, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć kryteria jakości, protokoły weryfikacji lub dokumenty wytycznych dla zasobów wzbogaconych przez SI oraz rozpowszechniać je w swoim zespole, szkole lub szerszej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować praktyki oparte na współpracy, które zmieniają sposób tworzenia, udostępniania i udoskonalania cyfrowych zasobów wzbogaconych przez SI w społeczności edukacyjnej.

Nauczyciele potrafią tworzyć innowacyjne podejścia dydaktyczne wspierane przez SI, które w wyraźny sposób stawiają w centrum sprawczość uczniów, relacje międzyludzkie i osąd nauczyciela, testując je i dzieląc się wynikami ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć zasady pedagogiczne oraz opracowywać odpowiadające im formaty lekcji lub protokoły klasowe dotyczące skoncentrowanego na człowieku wykorzystania SI w nauczaniu i uczeniu się, oraz rozpowszechniać je w swoim zespole lub społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować rozwój praktyk oparty na współpracy, który zmienia sposób wykorzystania SI w nauczaniu i uczeniu się w ich szkole lub szerszym kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować praktyki oceniania wspomaganego przez SI, które wyraźnie chronią odpowiedzialność człowieka, sprawiedliwość i cel pedagogiczny, oraz dzielić się tymi rozwiązaniami ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć zasady, protokoły weryfikacji lub wytyczne dotyczące odpowiedzialnego wykorzystania SI w ocenianiu w swoim zespole, szkole lub szerszej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować rozwój praktyk oceniania wspieranego przez SI oparty na współpracy, który zmienia sposób prowadzenia oceniania w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią tworzyć inkluzywne środowiska uczenia się wspierane przez SI, które w wyraźny sposób stawiają w centrum godność, równość i sprawczość uczniów w zróżnicowanych grupach, oraz dzielić się tymi rozwiązaniami ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć zasady praktyki inkluzywnej, listy kontrolne dostępności lub protokoły różnicowania dotyczące wykorzystania SI w swoim zespole, szkole lub szerszej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób wykorzystania SI do wspierania równości i prawa do edukacji w ich kontekście.

Nauczyciele potrafią tworzyć podejścia klasowe, które w wyraźny sposób modelują i kształtują postawy skoncentrowane na człowieku wobec SI w różnych przedmiotach lub rocznikach, testując je i dzieląc się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć zasady, rytuały klasowe lub formaty pedagogiczne wspierające rozwój krytycznego obywatelstwa SI u uczniów, oraz rozpowszechniać je w swoim zespole lub społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób kształtowania u uczniów postaw wobec SI skoncentrowanych na człowieku w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią tworzyć wytyczne etyczne, narzędzia wspomagające podejmowanie decyzji lub kodeksy postępowania dotyczące wykorzystania SI w zaangażowaniu zawodowym, oraz dzielić się nimi w swoim zespole lub instytucji.

Nauczyciele potrafią planować instytucjonalne mechanizmy przeglądu lub odpowiedzialności, które wzmacniają zgodność etyczną i regulacyjną w zawodowym wykorzystaniu SI.

Nauczyciele potrafią planować rozwój wspólnych norm etycznych i odpowiedzialnych praktyk związanych z SI w swojej organizacji edukacyjnej, kształtując kulturę, w której wykorzystanie SI jest oparte na zasadach, przejrzyste i odpowiedzialne.

Nauczyciele potrafią opracowywać protokoły weryfikacji, listy kontrolne ryzyka lub procesy ograniczania ryzyka dla zasobów edukacyjnych generowanych przez SI, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią planować praktyki zespołowe lub wydziałowe, które czynią z identyfikacji i ograniczania ryzyka rutynowy element tworzenia i selekcji zasobów.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób postępowania z ryzykami etycznymi w zasobach generowanych przez SI w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią tworzyć uporządkowane narzędzia wspomagające podejmowanie decyzji etycznych dotyczących wykorzystania SI w nauczaniu i uczeniu się, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią planować praktyki klasowe lub wydziałowe, które czynią z rozumowania etycznego dotyczącego SI rutynowy element planowania dydaktycznego, oraz rozpowszechniać je w swojej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować pracę opartą na współpracy, która zmienia sposób uwzględniania rozumowania etycznego w nauczaniu wspieranym przez SI w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią opracowywać protokoły sprawdzania sprawiedliwości, przejrzystości i zgodności dla oceniania wspomaganego przez SI w swoim kontekście, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią planować uporządkowane rutyny refleksji, które przekształcają informację zwrotną z oceniania w systematyczne doskonalenie praktyki.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób zapewniania sprawiedliwości, przejrzystości i zgodności z prawem w ocenianiu wspomaganym przez SI w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią opracowywać protokoły przeglądu etycznego, listy kontrolne danych lub ramy zabezpieczeń dla personalizacji opartej na SI w swoim kontekście, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią planować praktyki zespołowe lub szkolne, które czynią z identyfikacji ryzyka, minimalizacji danych i weryfikacji przez człowieka rutynowe elementy spersonalizowanego wykorzystania SI.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób postępowania z ryzykami etycznymi personalizacji opartej na SI w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować dłuższe sekwencje edukacyjne, formaty projektowe lub jednostki międzyprzedmiotowe, które systematycznie rozwijają u uczniów rozumowanie etyczne dotyczące SI oraz odpowiedzialność środowiskową.

Nauczyciele potrafią tworzyć odpowiednie do wieku ramy, słownictwo lub rutyny wspierające kształtowanie u uczniów etycznej sprawczości w zakresie SI.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób rozwijania u uczniów etycznej sprawczości w zakresie SI w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować procedury ewaluacji, ramy wyboru narzędzi lub materiały wdrożeniowe, które pomagają współpracownikom stosować podstawową wiedzę o SI w decyzjach zawodowych, oraz dzielić się nimi w instytucji.

Nauczyciele potrafią tworzyć formaty uczenia się zawodowego związane z SI, które budują kompetencje w zakresie SI w ich zespole lub szkole.

Nauczyciele potrafią tworzyć instytucjonalne działania budujące potencjał w zakresie SI, które zmieniają sposób, w jaki podstawowa wiedza o SI wpływa na praktykę w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować techniczne procesy pracy lub dokumenty wytycznych dotyczące tworzenia zasobów wspieranego przez SI, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć nowatorskie zastosowania narzędzi SI do tworzenia zasobów, które wykorzystują ich rzeczywiste możliwości, a nie samą nowość, testując je i rozpowszechniając wyniki w swojej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować działania budujące potencjał w zakresie narzędzi SI do projektowania zasobów, które zmieniają sposób wykorzystania SI do tworzenia zasobów edukacyjnych w ich kontekście.

Nauczyciele potrafią tworzyć technicznie uzasadnione formaty dydaktyczne lub opracowywać szablony lekcji dla nauczania zintegrowanego z SI, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć nowatorskie podejścia dydaktyczne wspierane przez SI, które wykorzystują rzeczywiste możliwości obecnych systemów SI, testując je i rozpowszechniając wyniki w swojej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować działania budujące potencjał w zakresie SI w nauczaniu i uczeniu się, które zmieniają sposób, w jaki podstawowa wiedza o SI kształtuje projektowanie dydaktyczne w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować techniczne protokoły ewaluacji, rutyny walidacji narzędzi lub szablony procesów dla oceniania wzbogaconego przez SI w swoim kontekście, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią planować systematyczne praktyki monitorowania i poprawy technicznej skuteczności narzędzi SI do oceniania, oraz rozpowszechniać je w swoim zespole lub szkole.

Nauczyciele potrafią planować działania budujące potencjał w zakresie SI w ocenianiu, które zmieniają sposób, w jaki podstawowa wiedza o SI kształtuje praktykę oceniania w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią tworzyć wytyczne techniczne, ramy wyboru narzędzi lub szablony konfiguracji dla inkluzywnego wykorzystania SI w swoim kontekście, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią tworzyć nowatorskie zastosowania narzędzi SI do personalizacji i dostępności, oparte na realistycznym zrozumieniu tego, co obecne systemy potrafią, a czego nie, testując je i rozpowszechniając wyniki w swojej społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować działania budujące potencjał w zakresie SI na rzecz inkluzji, które zmieniają sposób, w jaki podstawowa wiedza o SI kształtuje praktykę inkluzywną w ich kontekście edukacyjnym.

Nauczyciele potrafią planować dłuższe sekwencje edukacyjne, formaty projektowe lub jednostki międzyprzedmiotowe, które systematycznie budują u uczniów techniczne kompetencje w zakresie SI, oraz dzielić się nimi ze współpracownikami.

Nauczyciele potrafią opracowywać odpowiednie do wieku zasoby pedagogiczne, analogie lub formaty zajęć służące nauczaniu podstaw SI i praktycznych umiejętności związanych z SI, oraz rozpowszechniać je w swoim zespole lub społeczności zawodowej.

Nauczyciele potrafią planować inicjatywy oparte na współpracy, które zmieniają sposób budowania u uczniów technicznych kompetencji w zakresie SI w ich kontekście edukacyjnym.